Publicatiedatum: 7 oktober 2026
SARA KLEIN GUNNEWIEK
PROJECTMANAGER EPC-ROOD
Je maakt je vaak drukker dan nodig. Als je het één keer hebt gedaan, komt het daarna vanzelf”.

Drie jaar geleden vertelde Sara hoe ze via haar afstudeerstage in 2021 bij Pentair in Winterswijk terechtkwam als projectmanager Commercial Fire. Inmiddels is ze intern doorgegroeid naar projectmanager van EPC-Rood. Tijd voor een update: hoe kijkt ze terug op haar ontwikkeling, wat maakt haar werk leuk en waarom past een internationale organisatie met een lokaal teamgevoel zo goed bij haar?
Gewoon beginnen en dan groeien
Toen Sara hier begon, was ze nog helemaal niet bekend in de technische sector. “Al snel bleek dat dat eigenlijk helemaal niet zoveel uitmaakte, toon je interesse dan rol je er vanzelf wel in. Bovendien kun je hier elke dag wel iets nieuws leren, dat is nog steeds zo.” Sara licht toe dat ze deze dingen niet leert door achter haar bureau te blijven zitten, maar juist door op collega’s af te stappen. “We hebben een heleboel collega’s met jaren ervaring! Deze collega’s weten zóveel, kwestie van gewoon even langslopen en de vraag stellen. Zo leer je het snelst hoe dingen in elkaar zitten.” Die houding heeft haar ver gebracht. “Hierdoor groeit het vertrouwen in mijn werk en breid ik mijn kennis steeds verder uit.”
Grotere projecten, andere dynamiek
In haar nieuwe rol werkt Sara nog steeds aan brandbluspompen, maar de projecten zijn van grotere orde, met meer diepgang en meer verantwoordelijkheden. “De doorlooptijd is anders, maar ook de contracten en specificaties zijn veel uitgebreider. Er komt veel meer papierwerk bij kijken.” Dat vraagt iets anders van je. “Je analytisch vermogen wordt echt op de proef gesteld.”
In haar werk is Sara het centrale aanspreekpunt rondom het project. Van klanten tot interne afdelingen, alles komt samen bij haar. “Juist doordat je die rol hebt, kun je snel schakelen. Klanten worden snel geholpen en dat waarderen ze echt.” Die impact zit niet altijd in grote momenten, maar vaak juist in de dagelijkse dingen.
Een moment dat haar is bijgebleven, is haar eerste pre-inspection meeting. “Vooraf best spannend, dus je bereidt het zo goed mogelijk voor maar uiteindelijk moet je het ook gewoon een beetje ondergaan.” Zo’n dag kost energie, maar levert ook veel op. En achteraf? “Dan blijkt dat je je eigenlijk drukker hebt gemaakt dan nodig was.”
Internationaal, maar toch dichtbij
Pentair is een internationale organisatie, maar dat voelt in Winterswijk ‘gelukkig’ niet zo groot. “De lijntjes zijn hier gewoon heel kort.” Tegelijkertijd werkt ze veel met internationale klanten. “De voertaal is vaak Engels, ook bij Nederlandse projecten.” Dat brengt ook nieuwe inzichten met zich mee. “Je merkt onder andere dat cultuur een grote rol speelt in de communicatie.” Daar leer je vanzelf mee omgaan. “Je denkt bewuster na over hoe en wanneer je iets zegt.”
Wat Sara vooral waardeert, is: “Al meerdere keren blijkt dat je binnen Pentair de ruimte krijgt om jezelf te ontwikkelen. Zo volgde ik in mijn vorige functie naast werk een post-hbo opleiding Projectmanagement, welke werd gefaciliteerd vanuit het bedrijf.” Sara gaat verder: “Het is mooi als je ambitie binnen de organisatie past. Je weet bij wie je terecht kunt, ook als je van afdeling wisselt. Juist dát geeft rust en vertrouwen.”
Op z’n Achterhoeks: lekker realistisch, nuchter en direct
Als vrouw in een vrij technische omgeving heeft ze haar plek gevonden. “Het is best een mannenwereld, maar dat vind ik juist wel fijn. Lekker nuchter.” En niet te vergeten… “We hebben met de ‘Nijhuis Dames’ ook nog een leuk apart clubje, we hebben onderling veel contact en het jaarlijkse damesuitje. Kortom: ik zou het zéker aanraden, zou nog wel leuk zijn: een paar extra dames!”
Voor stagiairs of jonge collega’s die twijfelen over hun toekomst binnen het bedrijf, heeft ze een duidelijke boodschap. “Als je ambities hebt, maak ze bespreekbaar.” Want daar zit volgens Sara vaak het verschil. “Alleen zeggen dat je iets anders wilt, is niet genoeg. Je moet ook aangeven wat dan wél. En daar mag je best even over sparren, nadenken of zelfs op terugkomen.”